vorig verhaalvolgend verhaal

KATI HECK

© Debby Termonia

"Ik geloof in de emotionele intelligentie die vrouwen wel en mannen niet hebben om dit alles in de jaren die komen waar te maken en van de wereld een aangenamere plek te maken, vrediger, groener, mooier, zorgzamer en evenwichtiger."

“Ik geloof er in dat visionaire vrouwen de leiding in handen moeten nemen. Er klopt vandaag iets niet, er is veel onzekerheid en angst en dus kan ik alleen maar vaststellen dat de toekomst vooral bij vrouwen ligt. Veel mannen kunnen in hun huidige verantwoordelijkheden de toekomst alleen niet aan. In mijn ogen zijn ze te vaak machtswellustig en geil en is de manier waarop ze over samenleven, politiek en gezondheid nadenken absurd. Er heerst een angstklimaat en er wordt tegen alles gevochten. Dat maakt ons onzeker, met als gevolg dat we meer en meer in een versteende samenleving terecht komen. Het lijkt bijna alsof vrede saai is en alsof het groen van de wereld verdelgd moet worden. Dat is catastrofaal. Nee. Dat kan echt niet langer. Prioritair voor mij is de gezondheid van de aarde en de rust van de mensen. Als de omgeving waarin we ons ontwikkelen niet rustig en gezond is, kunnen we zelf niet evenwichtig zijn. Als de zorg voor de natuur, elkaar en onszelf niet ons streven is, dan loopt het mis. Waar zijn we nu mee bezig? Met bang zijn, zoveel mogelijk geld verdienen en Pokémon zoeken. Dat gaat toch niet? Vooruitgang kun je dat toch niet noemen? En vermits het gros van de leidinggevende functies momenteel bij mannen ligt, trek ik mijn conclusies. Er moet dringend iets gebeuren. Mannen en vrouwen moeten op zijn minst beginnen samenwerken.

Beeld je over vijftig jaar een maatschappij in die geleid wordt door vrouwen volgens de basiswaarden die vrouwen van nature in zich dragen: empathie en respect. Ik denk dat dat inhoudt dat we tot een door vrouwelijke hand geleide samenleving moeten komen die, naast steden, vooral bestaat uit een netwerk van kleinschaligere gemeenschappen die logistiek goed met elkaar verbonden zijn. Die gemeenschap van de toekomst draagt voornamelijk lokaliteit in zich. We wonen in kleine groepen en we wortelen collectief in onze gemeenschappelijke heimat. Dat geeft rust en vertrouwen. We moeten die plekken slim en aangenaam organiseren. Dan zijn wat nu veraf-gebieden zijn even betekenisvolle plaatsen als een gemiddelde stad vandaag. Reizen en mobiliteit krijgen een andere invulling in die zin dat we niet veel meer weg zullen willen, want we voelen ons goed in onze gemeenschap omdat we zorgen voor elkaar. Het arbeidssysteem is er herzien. Alle beroepen worden door iemand uitgevoerd die er zijn hart in legt. Daar zal een mentaliteitswijziging voor nodig zijn. Doe wat je graag doet, niet omdat het veel verdient. In een door vrouwen geleide samenleving voorzien we met onze lokale gemeenschap zelf in onze voeding, die ons effectief voedt in plaats van ons ongezond te maken. Als we terug op het land wonen, kunnen we met onze handen in aarde wroeten. Zaaien en oogsten is spannend en maakt gelukkig. We zien vandaag al een kleine evolutie in die richting. Massaconsumptie valt weg. Het kan niet dat alles zo goedkoop blijft en weg te werpen is. We moeten terug respect krijgen voor de magie van objecten waarmee we werken en leven. In die wereld is kunst en muziek minstens even belangrijk als voeding en gezondheidszorg, want ze geven inspiratie, laten ons nadenken en vertragen. Vrouwen zullen de technologie van morgen ook inzetten voor een biologisch geïntegreerde en logistiek goed georganiseerde landbouw en voor het ontwikkelen van lokale zorgplekken, zoals bijvoorbeeld goed uitgeruste gemeenschapshuizen waar de oudere generatie onder vrienden en met de beste zorg samen oprust kan. De gemeenschappen van morgen zijn in mijn ogen ook modern en inspirerend omdat ze veel multicultureler zijn dan de steden ooit geweest zijn. Alleen al omdat het onze plicht is om het zo te gaan organiseren. We hebben er in veel landen een zootje van gemaakt door er ons te gaan bemoeien, het is dan ook onze verantwoordelijkheid om de mensen die mede daardoor hun land moesten verlaten op te vangen en een thuis te bieden op een plek waar we samen wonen, elkaar waarderen en inspireren. Ik geloof gewoon in de emotionele intelligentie die vrouwen wel en mannen niet hebben om dit alles in de jaren die komen waar te maken en van de wereld een aangenamere plek te maken, vrediger, groener, mooier, zorgzamer en evenwichtiger.

Vrouwen beseffen helaas momenteel maar met moeite wat ze in hun mars hebben. Het is jammer dat vrouwen zich niet bewust zijn van wat ze met hun macht aankunnen. Waarom verbinden vrouwen zich niet vaker met elkaar om voor de samenleving te gaan zorgen? Ik denk dat vrouwen meer moeten beginnen samen te werken. Anders komt er echt geen vrede. Dus de vraag is: hoe voeden we onze dochters op? Door hen zelfbewust te maken. Op een goede manier. Narcisme is een ziekte van de tijd. Daar mogen we ons niet aan verbranden. We mogen hen ook niet wijsmaken dat ze als mannen moeten zijn. We moeten meisjes en vrouwen op hun mogelijkheden wijzen. Dan volgt de rest vanzelf wel. De wil moet er zijn. Die wil is er pas als je als vrouw kunt denken: alles is mogelijk.”

- TM